Czas, kiedy telefon przestał służyć tylko do rozmów i przesyłania wiadomości tekstowych, skończył się w momencie pojawienia się pierwszych komórek z gierkami. Nokia 5110, 3210, a ostatecznie 3310 wyznaczyły nowe trendy, w których producenci komórek postawili sobie za główny cel nas zabawiać. Do Nokii 3310 stworzono nawet specjalną nakładkę w kształcie niewielkiego dżojstika, dzięki któremu łatwiej miałoby się grać w kultową grę Snake.

Następnym krokiem w rozwoju komórkowej rozrywki było wyposażenie telefonu w kompozytor dzwonków, a ostatecznie w odtwarzacz muzyczny plików w formacie mp3. I tutaj pierwszym modelem był telefon nieistniejącego już Siemensa – SL45, a następnie Nokia 5510. Siemens miał jednak tę przewagę nad Nokią, że potrafił odczytywać muzykę z karty pamięci MMC, a Nokia była ograniczona niewielką pamięcią wbudowaną (64MB).

Kolejny krok to aparat fotograficzny. Tym razem jednak zaskoczył nas najpierw Sony Ericsson z modelem T68i, do którego aparat był przyłączany przez gniazdo ładowania. Prawdziwą furorę wywołało pojawienie się telefonu Nokia 7650 – pierwszej seryjnie sprzedawanej komórki z wbudowanym aparatem w obudowę telefonu. Wystarczyło telefon rozsunąć, wybrać opcję aparatu i pstryk – mamy zdjęcie na wyświetlaczu komórki. Już wtedy było wiadomo, że nowoczesne komórki będą szły w stronę multimedialnej rozrywki. I tak mamy telefony typowo muzyczne, typowo fotograficzne, typowo internetowe, typowo nawigacyjne, a nawet służące przede wszystkim do grania. Ale gdzie w tym wszystkim funkcja telefonu?

Telefony, które najbardziej nadają się do grania, to takie ze sporym ekranem, szybkim procesorem, sporą pamięcią i najlepiej specjalnymi przyciskami do grania. Takie telefoniczne konsole oferowała jakiś czas temu Nokia – mowa o Nokii N-Gage, a następnie o jego następcy N-Gage QD. Obecnie fiński gigant zrezygnował z produkcji tego typu telefonów, na rzecz rozwoju platformy N-Gage – aplikacji dostępnej na telefonach działających pod kontrolą Symbian OS, dzięki której można pobierać zaawansowane gry na kompatybilne telefony. Konkurencja, jakby trochę zaspała – Sony Ericsson wydał tak naprawdę jeden telefon do grania – F305. Ma on specjalny przycisk uruchamiający gry, a także dwa przyciski funkcyjne przeznaczone do gier z symbolami znanymi z pada od konsoli Sony Playstation. Jak już jesteśmy przy Playstation, to niestety muszę zdementować plotki jakoby Ericsson wspólnie z Sony chciał stworzyć przenośną konsolę z telefonem na wzór kultowego PSP. Przedstawiciele Sony powiedzieli, że na razie telefony nie są jeszcze na tyle zaawansowane, aby warto było w nich użyć marki Playstation – a szkoda, bo z informacji, które można było znaleźć w sieci, takie połączenie PSP z telefonem mogłoby nieźle namieszać na rynku.

Lukę na rynku komórkowych gier wykorzystał Apple, tworząc swój sklep z aplikacjami i grami dla użytkowników telefonów iPhone. Koncern z Cupertino w najśmielszych snach nie myślał, że odniesie taki sukces. Swoje gry chcą w nim sprzedawać najwięksi developerzy komputerowej rozrywki jak EA Games – do kupienia jest już gra Sim City, czekamy na Need for Speed Undercover.

Nie próżnuje iPhone’owe podziemie – dzięki Cydii, możliwe jest odpalenie takich gier jak Quake czy Doom. W sieci można kupić specjalną przystawkę do iPhone’a, dzięki której nasz telefon kształtem, a co ważniejsze funkcjonalnością przypomina mobilną konsolę PSP. Gadżet kosztuje jedyne 30 dolarów, ale niestety działa tylko z garstką aplikacji z podziemnej Cydii.

Do kultowego modelu 3310 stworzono specjalną nakładkę- dżojstik ułatwiającą komórkowe potyczki.	Nokia N-GAGE QD
Koncepcyjny PSP Phone	Sony Ericsson F305